ค้นเจอ 492 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฟ้า-ท้องฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ท้องน้อย

น. ส่วนของท้องระหว่างสะดือกับหัวหน่าว.

ท้องสาว

น. ท้องลูกคนแรก.

อุ้ยยุ้ย

ว. อ้วนท้องพลุ้ย.

เนบิวลา

น. บริเวณที่มีลักษณะเป็นฝ้าเรืองแสง ปรากฏเห็นได้บางแห่งบนท้องฟ้า มีขนาดใหญ่มาก ประกอบด้วยกลุ่มแก๊ส กลุ่มดาวฤกษ์ และวัตถุต่าง ๆ ที่จะก่อตัวรวมกันเป็นดาวฤกษ์. (อ. nebula).

ทิคัมพร

[-พอน] น. ชื่อนิกายในศาสนาเชนหรือเดียรถีย์นิครนถ์ซึ่งประพฤติตนเป็นคนเปลือย, คู่กับ นิกายเศวตัมพร. (ป., ส. ทิคฺ (ทิศ, ฟ้า) + อมฺพร (เครื่องนุ่งห่ม) = ผู้มีฟ้าเป็นเครื่องนุ่งห่ม หมายความว่า ไม่นุ่งผ้า).

กินปูนร้อนท้อง

(สำ) ก. ทำอาการมีพิรุธขึ้นเอง, แสดงอาการเดือดร้อนขึ้นเอง.

ตามใจปากลำบากท้อง

(สำ) ก. เห็นแก่กินมักจะเดือดร้อน.

ท้องยุ้งพุงกระสอบ

(สำ) น. คนกินจุ. (ปาก) ว. ที่กินจุผิดปรกติ.

เลือดท่วมท้องช้าง

ว. นองเลือด.

เอาน้ำลูบท้อง

(สำ) ก. อดทนในยามยากโดยกินน้ำแทนข้าว.

กุ้งเหลือง

น. ชื่อกุ้งทะเลชนิด Penaeus latisulcatus ในวงศ์ Penaeidae ขนาดเล็กกว่ากุ้งกุลาดำ ลำตัวสีเหลืองปนนํ้าตาล ขอบของส่วนท้องสีม่วง แพนหางสีฟ้า, กุ้งเหลืองหางฟ้า ก็เรียก.

ราชาวดี

น. เรียกการลงยาชนิดหนึ่งสำหรับเคลือบทองให้เป็นสีต่าง ๆ เช่น เขียว แดง ฟ้า ว่า ลงยาราชาวดี. (เปอร์เซีย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ