ค้นเจอ 1,507 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พูดเล่น, ล้อเล่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประสมโรง

ก. เอาคนที่เป็นลิเกหรือละครเป็นต้นต่างโรงมาเล่นรวมกัน; พลอยเข้าด้วย.

โปโล

น. การเล่นแข่งขันอย่างหนึ่ง โดยขี่ม้าตีลูกกลมด้วยไม้.

โมงครุ่ม

น. การเล่นมหรสพอย่างหนึ่ง มีในงานหลวง เช่นในพระราชพิธีโสกันต์เป็นต้น.

โยด

ก. ย้ายจากที่เดิมเพื่อล่อให้อีกฝ่ายหนึ่งยิง (ใช้ในการเล่นลูกหิน).

รองคอ

ก. ถัดคนแรก (ใช้เรียกคนเล่นการพนันอย่างหยอดหลุม).

เรียงเม็ด

(ปาก) ก. ย่อย เช่น ข้าวยังไม่ทันเรียงเม็ดเลย ไปวิ่งเล่นแล้ว.

ลูกหิน

น. ลูกกลมทำด้วยหินเป็นต้นสำหรับเด็กเล่น.

สุก

ก. เดินจบพ้นกระดานไปแล้ว (ใช้แก่การเล่นดวด).

หยอดหลุม

น. การเล่นชนิดหนึ่ง โดยวิธีโยนสิ่งของเช่นสตางค์เป็นต้นลงหลุม.

เหยาะแหยะ

[-แหฺยะ] ว. ย่อหย่อน, ทำเป็นเล่น, ไม่เอาจริงเอาจัง, เช่น ทำงานเหยาะแหยะ.

อีคว่ำอีหงาย

น. เรียกการเล่นชนิดหนึ่งในจำพวกหมากแยก ซึ่งมีการกินหงายเบี้ย.

ตีผึ้ง

ก. หาผึ้ง โดยวิธีเอาควันรมแล้วตัดคอนหรือปาดเอารังลงมา; เรียกการเล่นชนิดหนึ่งทางภาคอีสานเล่นต่อจากตอนหมอลำ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ