ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ออน] ว. งามอ่อนหวาน, โดยปริยายใช้เรียกหญิงสาวที่งามละมุนละไม.
น. ชนชาติผิวขาว มีลักษณะผิวส่วนมากขาวจนถึงสีนํ้าตาล จมูกโด่ง. (อ. Caucasoid).
[-กฺรอย] น. ชนชาติผิวดำ มีลักษณะผิวดำ ผมหยิก ปากหนา. (อ. Negroid).
ก. เอารักทาลงบนผิวสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพื่อทำให้ผิวเรียบ เกลี้ยง ดำ เป็นมัน.
น. ผิวนอกของฟันที่หุ้มเนื้อฟันอยู่.
น. ดอกไม้ไฟที่จุดให้วิ่งไปบนผิวนํ้า.
(สำ) ว. มีผิวเป็นนวลใยในวัยสาว.
(ถิ่น-พายัพ) ก. เป็นผื่นขึ้นมาก ๆ ตามผิวเนื้อ.
ก. ถือว่าเป็นคนละเชื้อชาติ (โดยเฉพาะใช้แก่พวกผิวขาวที่มีความรู้สึกรังเกียจพวกผิวดำ).
ว. มากไปจนหมดงาม เช่น แต่งตัวเกินงาม.
น. หญิงงามเมือง. (ป., ส.).
[จะรูน] (กลอน) ว. รุ่งเรือง, งาม.