ค้นหา "ผงป." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 5,826 รายการ

ก. ลุกขึ้นต้อนรับ. (ป. ปจฺจุคฺคมน).

[ปฺระทุด] ว. ชั่ว, ร้าย. (ป. ปทุฏฺ).

[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).

[ปะริคน] น. บริคณห์. (ป. ปริคหณ).

[ปะวิด] ก. บพิธ. (ป. ป + วิ + ธา).

[ปัดจะถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป. ปจฺจตฺถรณ).

น. ปูนสุกที่เมื่อผสมกับผงขมิ้นและนํ้าจะเป็นสีแดง สำหรับป้ายพลูกินกับหมาก.

น. ขุยหนังหัว มีลักษณะเป็นผง ๆ สีขาว, ขี้รังแค หรือ ขี้ลม ก็ว่า.

(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).

[-โปฺรย] ก. ทำน้ำให้กระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ประโปรยน้ำจากพระสุหร่าย.

น. ตำแหน่งพระมเหสีที่ ๑ หรืออัครมเหสีของกษัตริย์ชวาในวงศ์อสัญแดหวา.

น. ระเบียบกริยาในไวยากรณ์ที่บอกความคาดหมาย ความกำหนด. (ส.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ