ค้นเจอ 6,101 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ป.ร.ร.๔"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อาถรรพเวท

[อาถับพะเวด, อาถันพะเวด] น. ชื่อคัมภีร์ที่ ๔ ของพระเวท ส่วนใหญ่ประพันธ์ขึ้นภายหลัง แต่มีบางบทที่เก่ามากซึ่งนำมาจากฤคเวทก็มี. (ส.). (ดู เวท, เวท- ประกอบ).

กระเห็น

น. อีเห็น เช่น กระเห็นเห็นกันแล้ววิ่งมา. (รามเกียรติ์ ร. ๑).

บุษบากร

ว. อันเต็มไปด้วยดอกไม้. (ส. ปุษฺปากร).

ระลอก

น. คลื่นขนาดเล็ก. (ข. รลก).

เลอภพ

(วรรณ) น. ผู้ปกครองภพ.

เลอสรวง

(วรรณ) น. ผู้ครองสวรรค์.

เลอหล้า

(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.

สุรบดี

น. พระอินทร์. (ส. สุรปติ).

อังกุระ,อังกูร

[-กูน] น. หน่อ, หน่อเนื้อเชื้อไข, เชื้อสาย; มักใช้ อังกูร เป็นส่วนท้ายของสมาส เป็น อางกูร เช่น พุทธางกูร นรางกูร. (ป., ส.).

ศิรประภา

น. รัศมีที่พวยพุ่งขึ้นจากศีรษะของผู้ศักดิ์สิทธิ์และพระพุทธรูป. (ส.; ป. สิรปภา).

คัจฉะ

[คัดฉะ] (แบบ) น. ไม้กอ เช่น คัจฉลดาชาติ. (ม. ร. ๔). (ป.).

จาตุรงค,จาตุรงค-,จาตุรงค์

[-ตุรงคะ-] ว. มีองค์ ๔, มีส่วน ๔. (ป. จาตุร + องฺค).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ