ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ตฺรอม-, -ตฺรม] ก. ระทมใจจนเหี่ยวแห้ง, กรอมใจ หรือ กรอมกรม ก็ว่า.
(กลอน) น. กุมาร, เด็กชาย, เช่น เมื่อนั้น พระไชยเชษฐ์ความแสนเสนหา พยายามตามปลอบกุมารา อนิจจาปลื้มใจไม่ดูดี. (ไชยเชษฐ์), (ป.; ส. กุมาร ว่า เด็กชาย, ลูกหลวง).
อ. คำที่เปล่งออกมาเมื่อรู้สึกไม่พอใจหรือผิดจากที่คาดไว้เป็นต้น. ว. คำออกเสียงลงท้ายประโยคแสดงความสงสัยหรือปลอบใจเป็นต้น เช่น หายไปไหนว้า อย่าเสียใจไปเลยว้า.
ก. ฝืนใจ, อดกลั้นไม่แสดงให้เห็น.
ก. ห่วงใย, มีใจพะวงอยู่. (ข.).
ก. ชักชวนให้ตกลงใจด้วยการรบเร้า.
ก. นึกถึง, นึกถึงด้วยใจผูกพัน.
ว. มีใจอดทน, ไม่เชื่อง่าย.
(ปาก) ว. มากพอสมกับที่ใจอยาก.
ก. ถึงใจ, ดลใจ, เกิดขึ้นในใจ.
ก. เอาใจจดใจจ่อ.
ก. ชอบ, ฝังอยู่ในใจ; ข้องใจ.