ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ยกทัพ, เคลื่อนกองทัพเข้าโจมตีข้าศึก.
ก. ยก (ใช้แก่หัว) เช่น โงหัวไม่ขึ้น.
น. อวัยวะตรงที่เหน็บชายกระเบน.
ก. ยกตนขึ้นเทียมท่าน โดยไม่รู้จักที่ตํ่าที่สูง.
ก. แปลเอาความโดยยกศัพท์บาลีมาคั่นไว้.
น. ผู้ที่ชาวเมืองยกขึ้นเป็นเจ้าเมือง.
ก. ยกคิ้วขึ้นแสดงความประหลาดใจเป็นต้น.
น. สะพานที่สร้างให้ยกเก็บได้เมื่อไม่ต้องการใช้.
ก. ยกขึ้นลงค่อย ๆ ในคำว่า หยกเบ็ด.
[เทบพะบุด] น. เทวดาผู้ชาย. (ส.).
[บุนยะ-] น. เนื้อนาบุญ. (ป. ปุญฺกฺเขตฺต).
[บุนนะมี] น. วันเพ็ญ. (ป. ปุณฺณมี; ส. ปูรฺณมี).