ค้นเจอ 681 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุณฑริกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุปริม,อุปริม-

[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).

เอกภริยา

[เอกกะพะริยา, เอกพะริยา] (โบ) น. เมียหลวง.

กรรสะ

[กัน-] (ราชา) ก. ไอ, ใช้ว่า ทรงพระกรรสะ. (ป. กาส; ส. กาศ).

การุญ,การุณย์

[การุน] น. ความกรุณา. (ป., ส.).

กาเวียน

น. กาต้มนํ้าชนิดหนึ่ง อยู่ในถังซึ่งมีเตาไฟ.

กาฬปักษ์

[กาละ-] ว. ฝ่ายดำ คือ ข้างแรม.

ดำนาณ

(แบบ) น. เครื่องห้าม, เครื่องป้องกัน, เครื่องต้านทาน, ที่พึ่ง, ที่อาศัย. (ป. ตาณ; ส. ตฺราณ).

เอราวัณ

น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ป. เอราวณ; ส. ไอราวณ).

ปริวรรต,ปริวรรต-

[ปะริวัด, ปะริวัดตะ-] ก. หมุนเวียน เช่น ปริวรรตเงินตรา; เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

บริเฉทกาล

[บอริเฉทะกาน, บอริเฉดทะกาน] น. เวลาที่มีกำหนดลง.

บริราช

[บอริราด] ก. ส่องแสงทุกด้าน, ฉายรัศมีโดยรอบ. (ส. ปริราช).

ปริกรรม,ปริกรรม-

[ปะริกำ, ปะริกำมะ-] น. บริกรรม. (ส. ปริกรฺมนฺ; ป. ปริกมฺม).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ