ค้นหา "ท.ร.๗" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 718 รายการ

[มุกคะระ] น. ไม้ค้อน. (ป. มุคฺคร; ส. มุทฺคร).

[มุดคะระ] น. ไม้ค้อน. (ส. มุทฺคร; ป. มุคฺคร).

น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).

[เตฺรียบ] (กลอน) ก. เทียบ เช่น เตรียบจันทรสมสูริย์ สถิตย์. (สรรพสิทธิ์); จัดไว้เสร็จ, จัดไว้พร้อม, เช่น เตรียบตั้งต่อฉาน. (ตะเลงพ่าย).

[กันซั้น] (โบ) ก. ทัน, กระชั้น, เช่น พราหมณ์จะมากรรซ้นน. (ม. คำหลวง กุมาร).

ว. มีใจดุร้าย, มีใจอำมหิต, บางทีก็ใช้คู่กับ ใจมาร เป็น ใจยักษ์ใจมาร.

(แบบ; กลอน) น. นํ้า เช่น แปรกรรหายหอบโตย. (ตะเลงพ่าย). (ป., ส.).

[ปฺรางปฺรา] (กลอน) ตัดมาจาก ปรางค์ปราสาท.

น. พระศิวะหรือพระรุทระ.

ก. เห็นว่าดีและพอใจ เช่น เข้าตากรรมการ.

น. กำไลเท้า. (ส. มญฺชีร).

ก. รับการติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ