ค้นหา "ท.จ.ว." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 7,969 รายการ

[เทวะ-] (แบบ) น. เทวดา, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป., ส.).

[ทะเว-] (แบบ) ว. สอง, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป. เทฺว).

[พะละวะ-] ว. มีกำลัง, แข็งแรง, มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส เช่น พลวเหตุ คือ เหตุแข็งแรง เหตุที่มีกำลังกล้า. (ป.).

[พูวะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ภุว).

[วะทานิยะ-] น. ผู้เอื้อเฟื้อ. (ป. วทานีย; ส. วทานฺย).

[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).

ว. องค์ ๔, ๔ เหล่า. น. หมากรุก เช่น ต่งงกรดานจตุรงคมยง ม่ายม้า. (กำสรวล). (ป.; ส. จตุร + องฺค).

ว. ชดช้อย.

ว. กระต้วมกระเตี้ยม.

ว. นั้น, ดังนั้น, อย่างนั้น.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ