ผลการค้นหา

ทุติยะ* *ทุติยะ *ทุติยะ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 468 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริยวาท

[ปฺริยะวาด] น. คำพูดเป็นที่รัก. (ส.).

ปลายนาการ

[ปะลายะนากาน] ก. หนีไป. (ป.).

ปาหุไณย,ปาหุไณย-

[-ไนยะ-] (แบบ) ว. ที่ควรได้รับของต้อนรับแขก. (ป. ปาหุเณยฺย).

พิชย,พิชย-,พิชัย

[-ชะยะ] น. ความชนะ. (ป., ส. วิชย).

มาธยมิกะ

[มาทะยะ-] น. ทางสายกลาง; ศูนยวาท. (ส. มาธฺยมิก).

ยถากรรม

[ยะถากำ] ว. ตามบุญตามกรรม, ตามแต่จะเป็นไป. (ส.; ป. ยถากมฺม).

ยุรบาตร

[ยุระบาด] (กลอน) ก. เดิน, ใช้ว่า ยะยุรบาตร ก็มี.

โยคยะ

[โยกคะยะ] ว. สมควร, เหมาะ. (ส. โยคฺย).

วันทย,วันทย-

[วันทะยะ-] ว. ควรไหว้, ควรนอบนบ. (ส.).

วิหายสะ

[-หายะสะ] น. ฟ้า, อากาศ. (ป., ส.).

ศักย,ศักย-,ศักย-

[สักกะยะ-] น. ศากยะ. (ส. ศากฺย; ป. สกฺย).

ศัสยะ

[สัดสะยะ] น. ข้าวกล้า. (ส.; ป. สสฺส).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด