ค้นเจอ 1,255 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเมฆ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หนามจี้

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นคนทา. (ดู คนทา).

หอมขาว

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นกระเทียม. (ดู กระเทียม).

หอมเตียม

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระเทียม. (ดู กระเทียม).

หอมแป้น

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกุยช่าย. (ดู กุยช่าย).

อาวแดง

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระเจียว. (ดู กระเจียว).

ลูกปืนใหญ่

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Couroupita guianensis Aubl. ในวงศ์ Lycythidaceae ดอกออกตามลำต้น ผลกลมใหญ่.

หุบ

ก. อาการรวมเข้าของสิ่งที่ขยายออก เช่น หุบร่ม ใบไม้หุบ; อาการที่แสงอาทิตย์ถูกเมฆบดบัง เรียกว่า แดดหุบ.

ต่อกิ่ง

ก. นำเอากิ่งของต้นไม้ต้นหนึ่งไปเสียบลงที่ตอของต้นไม้อีกต้นหนึ่งในวงศ์เดียวกัน แล้วเอาผ้ายางเป็นต้นพันตรงที่ต่อไม่ให้นํ้าซึมเข้า.

พูพอน

น. รากไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบ ๆ เพื่อพยุงลำต้น, พอน ก็เรียก.

มะขามเทศ

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Pithecellobium dulce (Roxb.) Benth. ในวงศ์ Leguminosae ลำต้นและกิ่งมีหนาม ฝักกินได้.

สะบัก

น. กระดูกส่วนที่เป็นฐานรองรับต้นแขน อยู่ถัดบ่าลงไปข้างหลัง ปลายด้านนอกเป็นที่หัวกระดูกต้นแขนเกาะยึด.

กระชิด

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นข่อยหนาม. (ดู [[ข่อยหนาม]]).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ