ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นคนทา. (ดู คนทา).
(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นกระเทียม. (ดู กระเทียม).
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระเทียม. (ดู กระเทียม).
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกุยช่าย. (ดู กุยช่าย).
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระเจียว. (ดู กระเจียว).
น. ชื่อไม้ต้นชนิด Couroupita guianensis Aubl. ในวงศ์ Lycythidaceae ดอกออกตามลำต้น ผลกลมใหญ่.
ก. อาการรวมเข้าของสิ่งที่ขยายออก เช่น หุบร่ม ใบไม้หุบ; อาการที่แสงอาทิตย์ถูกเมฆบดบัง เรียกว่า แดดหุบ.
ก. นำเอากิ่งของต้นไม้ต้นหนึ่งไปเสียบลงที่ตอของต้นไม้อีกต้นหนึ่งในวงศ์เดียวกัน แล้วเอาผ้ายางเป็นต้นพันตรงที่ต่อไม่ให้นํ้าซึมเข้า.
น. รากไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบ ๆ เพื่อพยุงลำต้น, พอน ก็เรียก.
น. ชื่อไม้ต้นชนิด Pithecellobium dulce (Roxb.) Benth. ในวงศ์ Leguminosae ลำต้นและกิ่งมีหนาม ฝักกินได้.
น. กระดูกส่วนที่เป็นฐานรองรับต้นแขน อยู่ถัดบ่าลงไปข้างหลัง ปลายด้านนอกเป็นที่หัวกระดูกต้นแขนเกาะยึด.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นข่อยหนาม. (ดู [[ข่อยหนาม]]).