ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ต่อหน้าทำเป็นดี แต่พอลับหลังก็นินทาหรือหาทางทำร้าย, ต่อหน้ามะพลับ ลับหลังตะโก ก็ว่า.
ก. พะว้าพะวัง.
(สำ) ก. มุ่งหน้าเข้าวัดเพื่อถือศีลฟังเทศน์เป็นต้น.
(สำ) ก. ปรองดองกัน, สมัครสมานกัน, เช่น ทุกฝ่ายจะต้องหันหน้าเข้าหากัน.
ว. มีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้น.
ก. หันหน้าหนี ในคำว่า เบือนหน้า.
ก. ห่วงหน้าห่วงหลัง, ห่วงหน้าพะวงหลัง.
(สำ) ว. เผ็ดร้อนรุนแรง เช่น การโต้วาทีคราวนี้ถึงพริกถึงขิง.
ก. มีอาการวิงเวียนหน้ามืด บางคราวถึงกับหมดสติ.
[เพ-ลา] น. กาล, คราว. (ป. เวลา).
น. เวลาชั่วกลั้นลมหายใจไว้คราวหนึ่ง.