ค้นเจอ 576 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตี แตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดินระเบิด

น. ดินปืนอย่างแรงใช้สำหรับระเบิดให้แตกทำลายไป.

บ่างช่างยุ

(สำ) น. คนที่ชอบพูดส่อเสียดยุยงให้เขาแตกกัน.

ประวาล

[ปฺระวาน] น. หน่อหรือแขนงต้นไม้ที่แตกออก. (ส.).

ปีนเกลียว

ว. มีความเห็นไม่ลงรอยกัน, ขัดแย้งกัน, แตกพวกหรือไม่ถูกกัน.

แพรก

[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.

มากหมอมากความ

(สำ) ว. หลายคนก็มีความเห็นแตกต่างกันเป็นหลายอย่างจนตกลงกันไม่ได้.

วิภาษ

ก. พูดแตกต่าง, พูดแย้ง. (ส. วิ + ภาษฺ).

ดุริย,ดุริย-,ดุริยะ

น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย).

เดียร,เดียระ

[เดียน, เดียระ] (แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส. ตีร).

ตีห่าง

ก. ตีตัวออกหาก, ไม่คบหาสมาคมด้วยเหมือนเดิม.

ท้องเฟ้อ

ว. อาการที่ลมในกระเพาะตีขึ้นเพราะอาหารไม่ย่อยและเป็นพิษ.

ทุบตี

ก. ทำร้ายร่างกายด้วยการทุบ ตี เตะ ต่อย เป็นต้น.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ