ค้นเจอ 5,759 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฉผกป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บัพชา

[บับพะชา] น. บรรพชา, การบวช. (ป. ปพฺพชฺชา).

บัพพาชน์

[บับพาด] (แบบ) น. การขับไล่. (ป. ปพฺพาชน).

เบญจก

[เบนจก] น. หมวด ๕. (ป. ปญฺจก).

ประจุคมน์

ก. ลุกขึ้นต้อนรับ. (ป. ปจฺจุคฺคมน).

ประทุฐ

[ปฺระทุด] ว. ชั่ว, ร้าย. (ป. ปทุฏฺ).

ปราภพ

[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).

ปริคณห์

[ปะริคน] น. บริคณห์. (ป. ปริคหณ).

ปวิธ

[ปะวิด] ก. บพิธ. (ป. ป + วิ + ธา).

ปัจถรณ์

[ปัดจะถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป. ปจฺจตฺถรณ).

ประทบ

(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).

ประโปรย

[-โปฺรย] ก. ทำน้ำให้กระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ประโปรยน้ำจากพระสุหร่าย.

ประไหมสุหรี

น. ตำแหน่งพระมเหสีที่ ๑ หรืออัครมเหสีของกษัตริย์ชวาในวงศ์อสัญแดหวา.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ