ผลการค้นหา

คนยากจน* *คนยากจน *คนยากจน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,794 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนยากจน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มานิต

[-นิด] ว. ผู้ที่คนนับถือ, ผู้ที่คนยกย่อง. (ป., ส.).

ยามิก

น. คนเฝ้ายาม, คนเฝ้ายามเวลากลางคืน. (ส.).

รัชกะ

น. รชกะ, คนย้อมผ้า, คนซักผ้า. (ป., ส.).

โรงเตี๊ยม

น. ที่พักคนเดินทาง, โรงแรม. (จ. เตี๊ยม ว่า ที่พักคนเดินทาง).

สองผม

ว. มีอายุแล้ว หมายถึงคนที่มีผมหงอกบ้างแล้ว เช่นพูดว่า คนสองผม.

สาธุชน

น. คนดี, คนที่มีคุณงามความดี, (ใช้ในการยกย่อง). (ป.).

อเจลก,อเจละ

[อะเจ-ลก] น. คนไม่นุ่งผ้า, คนเปลือย, ชีเปลือย. (ป.).

เอกาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองโดยคนคนเดียว. (อ. monocracy).

หมาหวงก้าง

(สำ) น. คนที่หวงของที่ตนไม่มีสิทธิ์, คนที่กันท่าคนอื่นในสิ่งที่ตนได้ใช้ประโยชน์แล้วหรือใช้ประโยชน์ไม่ได้.

ทิ้งกระจาด

น. ประเพณีทางศาสนาอย่างหนึ่งของจีน โดยนำอาหาร ข้าวสาร และเงินใส่กระจาดเล็ก ๆ ทึ้งให้คนยากจนแย่งกันแบบโปรยทาน ต่อมาใช้ทิ้งติ้วหรือสลากสำหรับนำไปขึ้นของแทน.

ยาก

น. ความลำบาก. ว. ลำบาก เช่น พูดยาก, ไม่สะดวก เช่น ไปยาก มายาก, ไม่ง่าย เช่น ตอบยาก ทำยาก; จน เช่น คนยาก, นิยมใช้เข้าคู่กันเป็น ยากจน; (โบ) ขายตัวเป็นทาส.

ต่อตัว

ก. อาการที่คนหนึ่งขึ้นไปยืนบนบ่าของอีกคนหนึ่ง เช่น ต่อตัวปีนกำแพง. น. ชื่อการแสดงกายกรรมแบบหนึ่งที่ผู้แสดงคนหนึ่งหรือหลายคนขึ้นไปยืนเลี้ยงตัวบนตัวของผู้แสดงอีกคนหนึ่งซึ่งเป็นหลักเป็นต้น.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด