ค้นหา "คณ.บธ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 691 รายการ

[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. (ส. วรฺธก ว่า ผู้ทำให้เจริญ; ป. วฑฺฒก).

ก. วิ่งแข่งระยะทางไกล กำหนดระยะทางตามมาตรฐานการแข่งขันโอลิมปิก คือ ๒๖ ไมล์ ๓๘๕ หลา หรือ ๔๑.๘ กิโลเมตร, วิ่งทน ก็ว่า.

น. โรงรับจำนำของกรุงเทพมหานคร, โรงรับจำนำของเทศบาล.

น. เอราวัณ, ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวณ; ป. เอราวณ).

(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.

ว. แก่, เก่า, ครํ่าคร่า. (ป.).

ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

(แบบ) ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลำบาก. (ส.).

[รูบปะสมบัด, รูบสมบัด] น. รูปงาม เช่น เขามีทั้งรูปสมบัติ คุณสมบัติ และทรัพย์สมบัติ.

น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).

ก. เต้นตุบ ๆ. (แผลงมาจาก ขมุบ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ