ค้นหา "คณ" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 373 รายการ

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

[มะเห-ยง] น. ภูเขา, เนินดิน. (ป. มหิยงฺคณ).

[โรปะนะ] น. การเพาะปลูก. (ป.; ส. โรปณ).

น. ผ้าป่าน. ว. ทำด้วยป่านหรือปอ. (ส.; ป. สาณ).

น. หนี้ เช่น ราชิณ (ราช + อิณ) ว่า หนี้หลวง. (ป.; ส. ฤณ).

[วิปฺระโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

น. ปลาตะพาก. (ประพาสไทรโยค). (ดู ตะพาก).

ว. ทางทิศตะวันตก เช่น อัสดงคตประเทศ. (ส. อสฺตมฺ + คต).

(กลอน) ก. เดินไม่ขาดตอน, โบราณเขียนเป็น คค้อย ก็มี เช่น คค้อยไปซุ่มซ่อน ดูศึกผ่อนพลเดอร. (ตะเลงพ่าย).

[พุชะคะ, พุชง, พุชงคะมะ] น. งู, นาค. (ป., ส.).

[พิจาน, พิจาระนา] ก. ตรวจตรา, ตริตรอง, สอบสวน. (ป., ส. วิจาร, วิจารณ, วิจารณา).

[ราบพะนาสูน] (กลอน) น. ยักษ์. (ส. ราวณ + อสุร).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ