ค้นเจอ 694 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กลางปี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พุทธศักราช

[พุดทะสักกะหฺราด] น. ปีนับตั้งแต่พระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานมา.

เริด

ก. ค้าง เช่น สร้างโบสถ์หลายปีแล้วยังเริดอยู่; ร้าง, ละเลย, เช่น ต่างคนต่างเริดกันไป.

วัส,วัส-,วัสสะ

[วัดสะ-] น. ฝน, ฤดูฝน; ปี. (ป.; ส. วรฺษ).

สัมพัจฉร,สัมพัจฉร-

[สำพัดฉะระ-] น. ปี. (ป. สํวจฺฉร; ส. สํวตฺสร).

กระลัด

[-หฺลัด] (กลอน; แผลงมาจาก กลัด) ว. เข้มแข็ง เช่น กระลัดในกลางสงคราม. (สมุทรโฆษ).

ไข่ลูกยอด

น. ไข่งูที่อยู่บนยอดกลางกองไข่, ไข่ขวัญ ก็เรียก.

ชุมสายโทรศัพท์

น. ศูนย์กลางคู่สายโทรศัพท์ และเป็นที่ที่สายโทรศัพท์หมายเลขต่าง ๆ เชื่อมติดต่อกัน.

เต่ากระสุน

น. คันกระสุนตอนกลางที่มีลักษณะนูนขึ้นมาหรือดามด้วยไม้ให้นูนขึ้นมา.

อ้วน

คำที่เอาไว้เรียกแฟนตัวเอง แต่คนอื่นหันมาตลอด ปีแรกเรียกขำ ๆ พอผ่านห้าปีไปแล้วอ้วนจริง เหมือนเป็นคำสาป เลี่ยงได้เลี่ยงนะ

อ้วน เย็นนี้กินอะไรดี

อก

น. ส่วนของร่างกายด้านหน้าอยู่ระหว่างคอกับท้อง; ใจ เช่น อกกรม อกเขาอกเรา; เรียกไม้ที่เป็นแกนกลางของตัวว่าวว่า อกว่าว; เรียกเลื่อยที่มีไม้ยันกลางว่า เลื่อยอก, เรียกไม้อันกลางที่ยันเลื่อยให้ตึงว่า อกเลื่อย.

กุกกุฏ,กุกกุฏ-

[-กุตะ-] (แบบ) น. ไก่, ไก่ป่า, เช่น กุกกุฏสังวัจฉร (ปีระกา). (ป.).

ชนมพรรษา

[ชนมะพันสา] น. อายุ. (ส. ชนฺมวรฺษ ว่า ขวบปีที่เกิดมา).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ