ค้นเจอ 385 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระเฉง,-กระเฉง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไส้เลื่อน

น. ชื่อโรคที่ลำไส้ลงมาตุงที่ถุงอัณฑะ.

หะแห้น

(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.

เหลือง

[เหฺลือง] ว. สีอย่างสีรงทองหรือขมิ้น.

ภุชคะ,ภุชงค์,ภุชงคมะ

[พุชะคะ, พุชง, พุชงคะมะ] น. งู, นาค. (ป., ส.).

ควายเขาเกก

น. ควายที่มีเขาเฉออกไม่เข้ารูปกัน; โดยปริยายหมายถึงคนที่เป็นอันธพาลเกะกะเกเร, วัวเขาเกก ก็ว่า.

วัวเขาเกก

น. วัวที่มีเขาเฉออกไม่เข้ารูปกัน; โดยปริยายหมายถึงคนที่เป็นอันธพาลเกะกะเกเร, ควายเขาเกก ก็ว่า.

กระแหนะกระแหน

[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแนะกระแหน ก็ว่า.

กระแหม่ว

[-แหฺม่ว] ก. แขม่ว, ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง. (แผลงมาจาก แขม่ว).

ต่อตา

ก. ขยายพันธุ์พืชด้วยวิธีตัดเอาส่วนตาของพันธุ์ไม้ที่ต้องการไปติดกับส่วนตาของไม้อีกต้นหนึ่งในประเภทเดียวกัน.

ฉนัง

[ฉะหฺนัง] น. หม้อ, โบราณเขียนเป็น ฉนงง ก็มี เช่น ฉนงงบ่อมาทนนสาย แสบท้อง. (กำสรวล). (ข.).

นั่นแน่

คำแสดงการยืนยันการพบเห็นเป็นต้น เช่น นั่นแน่มาอยู่ที่นี่เอง นั่นแน่ ว่าแล้วอย่างไรล่ะ.

นี่แหละ

คำแสดงการเน้นให้หนักแน่นยิ่งขึ้น เช่น ฉันนี่แหละ นี่แหละโลก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ