ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สัดทะนะ] ก. พัด (ใช้แก่ลม), มีลมพัดมา. (บ.).
[-นัดสะติ] น. สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก.
น. รถยนต์ที่มีหลังคาเครื่องบังแดดบังฝน มีทั้งชนิดติดตายตัวและเปิดปิดได้ ปรกตินั่งได้ไม่เกิน ๗ คน.
น. เครื่องบังตัวป้องกันอาวุธของโบราณชนิดหนึ่ง.
น. เครื่องบังแดดเช่นเดียวกับบังสูรย์. (สิบสองเดือน).
น. ส่วนเบื้องบนของเรือนเป็นต้น สำหรับบังแดดและฝน.
น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.
[ขะหฺยน] น. ลม. (ข. ขฺยล่).
[-วาด] ว. ทวนลม. (ป.).
ก. หายใจ, ดูดลม (จากปอด).
[เพ็ดชะ-] น. ลมพายุใหญ่.
น. ลมที่พัดมาตามลำนํ้า.