ผลการค้นหา

เกินควร* *เกินควร *เกินควร*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 469 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เกินควร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ใจเติบ

ว. มีใจกว้างขวางเกินสมควร; มีใจอยากให้มากไว้หรือใหญ่โตไว้.

ท้องกาง

ว. เรียกท้องที่กางออกมากกว่าปรกติเพราะกินเกินขนาด.

ปรักปรำ

[ปฺรักปฺรำ] ก. กล่าวโทษหรือให้การใส่ร้ายเกินความเป็นจริง.

ล้นตลาด

ว. มากจนเกินความต้องการของตลาด เช่น สินค้าล้นตลาด.

วัยชรา

น. วัยที่ต่อจากวัยกลางคน อายุเกิน ๖๐ ปี.

อนรรฆ

[อะนัก] ว. หาค่ามิได้, เกินที่จะประมาณราคาได้. (ส. อนรฺฆ).

อำนรรฆ

[-นัก] (กลอน) ว. หาค่ามิได้, เกินที่จะประเมินราคาได้. (แผลงมาจาก อนรรฆ).

ทักขิไณยบุคคล

[-ไนยะ-] น. บุคคลผู้ควรรับทักษิณา. (ป.).

บานียะ

ว. ควรดื่ม, น่าดื่ม, ดื่มได้. (ป., ส. ปานีย).

ประมาทเลินเล่อ

ก. กระทำโดยปราศจากความระมัดระวังหรือละเลยในสิ่งที่ควรกระทำ.

ปานีย,ปานีย-,ปานียะ

[ปานียะ-] ว. ควรดื่ม, น่าดื่ม, ดื่มได้. (ป., ส.).

ปาหุไณย,ปาหุไณย-

[-ไนยะ-] (แบบ) ว. ที่ควรได้รับของต้อนรับแขก. (ป. ปาหุเณยฺย).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด