ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. กลุ่มสีซึ่งสามารถผสมออกมาเป็นสีอื่น ๆ ได้ทุกสี มี ๕ สี คือ แดง เขียว (คราม) เหลือง ดำ ขาว เรียกว่า เบญจรงค์.
[นิสีทะนะ-] (แบบ) น. การนั่ง; ผ้ารองนั่งของภิกษุ. (ป.).
น. ตาที่มองเห็นสีผิดไปจากสีที่เป็นจริง เนื่องจากประสาทตาที่รับรู้สีพิการหรือเจริญไม่เต็มที่.
ว. สีนํ้าตาล (ใช้แก่ผิวเนื้อ ๒ สี).
ว. สีม่วงแดงแก่ เรียกว่า สีเปลือกมังคุด.
ว. สีฝาง, สีแสดแก่. (ป.; ส. มญฺชิษฺ).
น. ดวงจันทร์ที่ยังมองเห็นได้ในท้องฟ้าเวลากลางวัน.
[นบพะจอน] น. ผู้ไปในฟ้า. (ส. นภสฺจร).
[-หายะสะ] น. ฟ้า, อากาศ. (ป., ส.).
ว. ไกลมากที่สุด เช่น เขาหนีไปอยู่สุดหล้าฟ้าเขียว ยากที่ใครจะตามไปถึง, สุดขอบฟ้า ก็ว่า.
น. ฟ้า, สวรรค์. (ส. สุรปถ).
น. สีสำหรับวาดเขียน.