ค้นเจอ 468 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สายฝน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ระยะ

น. ช่วง, ตอน, เช่น ระยะเวลา ระยะทาง ระยะนี้ฝนตกชุก.

วรรษ

[วัด] น. พรรษ, ฝน; ปี. (ส. วรฺษ; ป. วสฺส).

ยัชโญปวีต

[ยัดโยปะวีด] น. สายเครื่องหมายวรรณะพราหมณ์ กษัตริย์ และแพศย์ สวมจากซ้ายไปขวา, สายมงคล สายธุรำ หรือ สายธุหรํ่าของพราหมณ์ ก็เรียก, เพี้ยนเป็น ยัชโญปิวีต ก็มี. (ส.).

เดินสาย

ก. ติดสายไฟฟ้าหรือสายโทรเลขโทรศัพท์เป็นต้น, โดยปริยายหมายถึงอาการที่นักร้องหรือนักแสดงเป็นต้นไปแสดงตามจังหวัดต่าง ๆ.

กินบ้านกินเมือง

ก. ตื่นสายมาก ในความว่า นอนกินบ้านกินเมือง; (ปาก) ฉ้อราษฎร์บังหลวง.

เข็มขัด

น. เครื่องคาดเอวชนิดหนึ่ง, สายรัดเอว.

เครื่องสาย

น. เครื่องดนตรีชนิดที่มีสาย เช่น จะเข้ ซอ พิณ ไวโอลิน.

ชยา

[ชะ-] (แบบ) น. สายธนู. (ป. ชิยา; ส. ชฺยา).

โดม

น. แนว, แถว, สายนํ้า. (ข. ฎง).

ตันติ

(แบบ) น. แบบแผน; เชือก, เส้นด้าย, สายเชือก. (ป., ส.).

แผงไฟ

น. แผงที่รวมสายไฟสำหรับควบคุมกระแสไฟ.

มาธยมิกะ

[มาทะยะ-] น. ทางสายกลาง; ศูนยวาท. (ส. มาธฺยมิก).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ