ค้นเจอ 6,238 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สขร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มธุสร

[-สอน] น. เสียงหวาน. (ป.; ส. มธุสฺวร).

รัชนะ

[รัดชะ-] น. การย้อม. (ป., ส. รชน).

สระ

[สะระ] น. เสียง. (ป.; ส. สฺวร).

สุรบถ

น. ฟ้า, สวรรค์. (ส. สุรปถ).

อุรเคนทร์

น. พญานาค. (ป. อุรค + ส. อินฺทร)

โตย

(แบบ; กลอน) น. นํ้า เช่น แปรกรรหายหอบโตย. (ตะเลงพ่าย). (ป., ส.).

อเสกข,อเสกข-,อเสกขะ

[อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์. (ป.).

นรินทร์,นริศ,นริศร,นริศวร

[นะริน, นะริด, นะริดสวน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร, นร + อีศ, นร + อีศฺร, นร + อีศฺวร).

พยุ

[พะยุ] น. ลมแรง. (ข. พฺยุะ; ป., ส. วายุ).

อัมพิละ

ว. มีรสเปรี้ยว. (ป.; ส. อมฺล). (เทียบ ข. อมฺพิล ว่า มะขาม).

บังอูร

[บังอูน] ก. ตก, ตกลง; ยอบลง. (ข. บงฺอุร ว่า ฝนตก).

กระกี้

น. ต้นตะเคียน. (ข.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ