ค้นเจอ 8,069 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วรรณ,วรรณ-,วรรณะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สมจริง

ว. ควรถือได้ว่าเป็นจริง, คล้ายกับที่เป็นจริง, เช่น เขาแสดงบทบาทในละครได้อย่างสมจริง; ตามความเป็นจริง เช่น เขาทำได้สมจริงอย่างที่พูดไว้; (วรรณ) เหมือนจริงแต่ไม่ใช่ความจริงทั้งหมด เช่น นวนิยายสมจริง เรื่องสมจริง.

จุลวงศ์

[จุนละ-] น. ชื่อหนังสือพงศาวดารลังกา แต่งเป็นภาษาบาลีต่อจากมหาวงศ์ ตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้าสิริเมฆวรรณจนถึงลังกาถูกอังกฤษยึดครอง.

ว่าวขาดลอย

(วรรณ) ก. จากไปไม่กลับ, ว่าวขาดลมลอย ก็ว่า เช่น จะจากเจ้าเหมือนดังว่าวขาดลมลอย อย่าหมายคอยเลยว่าเมียจะเป็นตัว. (ขุนช้างขุนแผน).

กุกกุร,กุกกุร-

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

จตุร,จตุร-

[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).

จาตุร,จาตุร-

[จาตุระ-] (แบบ) ว. แปลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

อคาร,อคาร-

[อะคาระ-] น. อาคาร. (ป., ส.).

เววัณ

ว. ต่างวรรณะกัน. (ป. วิวณฺณ, เววณฺณ; ส. วิวรฺณ).

กระชิด

ว. ชิดทีเดียว เช่น ว่องไวไล่กระชิดติดพัน. (รามเกียรติ์ ร. ๒).

คชนาม

น. นามราหู, อักษรชื่อที่ขึ้นต้นด้วย ย ร ล ว.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ