ค้นเจอ 471 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ลมพายุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มาลุต

[-ลุด] น. ลม. (ป.; ส. มารุต).

เยือน

ก. เยี่ยม เช่น ลมหนาวมาเยือน ไปเยือนยุโรป.

วายะ

น. ลม. (ป. วายุ, วาโย; ส. วายุ).

ศวาสะ

น. การหายใจ, ลมหายใจ. (ส. ศฺวาส).

สมีระ

[สะมี-] น. ลม. (ป., ส. สมีรณ).

หมดอายุ

ก. ตาย, ขาดใจ, สิ้นใจ สิ้นลม หรือ หมดลม ก็ว่า.

อสุ

[อะ-] น. ลมหายใจ, ชีวิต. (ป., ส.).

อึดใจ

น. เวลาชั่วกลั้นลมหายใจไว้คราวหนึ่ง.

วาโย

น. ลม. (ป. วายุ, วาโย; ส. วายุ).

หาว

น. ที่แจ้ง, ท้องฟ้า, เช่น กลางหาว. ก. กิริยาที่สูดลมเข้าแล้วระบายลมออกทางปากเมื่อเวลาง่วงนอนเป็นต้น.

กรรมชวาต

[กำมะชะวาด] น. ลมเกิดแต่กรรม คือ ลมเกิดในครรภ์เวลาคลอดบุตร ได้แก่ ลมเบ่ง เช่น พอถึงพระหัตถ์พระราชเทวีก็ทรงจับเอากิ่งรัง พอเกิดลมกรรมชวาตหวั่นไหวประชวรพระครรภ์. (ปฐมสมโพธิกถา). (สฺ กรฺม + ช = เกิด + วาต = ลม).

ลมว่าว

น. ลมที่พัดจากทิศเหนือไปทิศใต้ตอนต้นฤดูหนาว, ลมเล่นว่าวเดี๋ยวนี้คือลมตะเภา ซึ่งพัดจากทิศใต้ไปทิศเหนือในกลางฤดูร้อน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ