ค้นเจอ 657 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ริมน้ำ, ฝั่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไซ

น. ชื่องูชนิด Enhydris bocourti ในวงศ์ Colubridae ตัวอ้วนสั้น หัวโต อาศัยตามริมน้ำหรือในน้ำเพราะกินปลาเป็นอาหารหลัก มีพิษอ่อนมากและไม่ปรากฏปฏิกิริยาต่อผู้ถูกกัด.

เรี่ยราด

ว. กระจายไปอย่างเลอะเทอะ เช่น น้ำหกเรี่ยราด น้ำแกงหกเรี่ยราด.

กลีบบัว

น. เรียกพานที่ริมปากทำเป็นรูปกลีบบัวโดยรอบว่า พานกลีบบัว.

ชายเฟือย

น. ริมนํ้าที่มีหญ้ารก ๆ หรือมีไม้นํ้าปกคลุม; ที่ที่สะดวก, ที่ที่ง่าย, เช่น หากินตามชายเฟือย.

ตัดเส้น

ก. แต่งเส้นริมภาพทำให้ดูเด่นชัดและเรียบร้อยขึ้น.

บุริมทิศ

[บุริมมะทิด] น. ทิศตะวันออก. (ป. ปุริมทิส).

ผ้าเพลาะ

น. ผ้า ๒ ผืนที่เย็บข้างต่อริมติดกันให้กว้างออก.

ตาฝั่ง

(โบ; กลอน) น. ท่าที่ฝั่ง เช่น เขาก็ไปชุมนุมกันในตาฝั่ง. (ม. คำหลวง ชูชก).

แผนที่

น. แบบที่เขียนย่อจากพื้นดิน บอกแม่นํ้า ฝั่งทะเล และอื่น ๆ.

ระแด

น. คนชาติข่าพวกหนึ่ง ในตระกูลชวามลายู อยู่ทางฝั่งซ้ายแม่นํ้าโขง.

โอร,โอร-

[-ระ-] ว. ตํ่า, ใต้; รอง; หลัง; ฝั่งนี้. (ป.; ส. อวร).

มิดหัว

ว. อาการที่หัวจมหายลงไปในน้ำ เช่น ดำน้ำจนมิดหัว.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ