ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[บอริพัน] น. ของใช้, เครื่องใช้, เครื่องเรือน. (ป. ปริภณฺฑ).
[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).
[เอกกะพะริยา, เอกพะริยา] (โบ) น. เมียหลวง.
(ถิ่น-อีสาน) ก. ลืม, เปิด, แย้ม, (ใช้แก่ตา) เช่น มืนตา ว่า ลืมตา.
[สุนยะตา] น. ความว่างเปล่า. (ป. สุญฺตา; ส. ศูนฺยตา).
ก. ส่ายตาดูทั่วไป.
น. ตา. (ป.; ส. จกฺษุ).
น. ส่วนสำคัญของตา ทำให้แลเห็น.
ก. ชำเลือง, ดูทางหางตา.
น. ตาที่มีลักษณะเล็กเรียว.
ก. พยายามเบิกตาให้กว้าง.
น. ดวงตา. (ช. มะตา).