ค้นเจอ 885 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ยาเม็ด, ยาลูกกลอน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มอระกู่

น. หม้อสูบยาของชาวอาหรับ. (ช.).

สมญา

[สมยา] น. ชื่อที่ตั้งให้ กร่อนมาจากคำว่า สมัญญา.

ใส่ยา

ก. เอายาโรยหรือทาเป็นต้นที่บาดแผล.

อายุรศาสตร์

น. ตำราหมอ, วิชาการรักษาโรคทางยา.

ถนัน

[ถะหฺนัน] น. ดินชนิดหนึ่งเชื่อว่าเป็นยารักษาโรค และเป็นยาอายุวัฒนะ เช่น ต่อได้กินดินถนันเมื่อวันไร. (อภัย).

ออกฤทธิ์

ก. สำแดงคุณหรือโทษให้ปรากฏ เช่น ยาออกฤทธิ์ ยาพิษออกฤทธิ์; (ปาก) อาละวาดด้วยความโกรธเพราะถูกขัดใจเป็นต้น, แผลงฤทธิ์ ก็ว่า.

เยี่ยวอูฐ

น. ยาดมชนิดหนึ่ง มีองค์ประกอบเป็นเม็ดแอมโมเนียมคาร์บอเนตผสมนํ้าแอมโมเนียและสารหอมบางอย่าง ใช้สูดดมแก้อาการวิงเวียน.

ลูกเห็บ

น. เม็ดนํ้าแข็งที่เกิดจากการกลั่นตัวของไอน้ำในอากาศแล้วตกลงมา.

น้ำมันหม่อง

น. ยาที่ใช้ทาบรรเทาอาการขัดยอก หรือความเจ็บปวดเนื่องจากแมลงกัดต่อยเป็นต้น, ยาหม่อง ก็เรียก.

ภรรยา

[พันยา, พันระยา] น. ภริยา, เมีย, หญิงที่เป็นคู่ครองของชาย, คู่กับ สามี. (ส. ภารฺยา; ป. ภริยา).

แหวนหัว

น. แหวนที่ฝังพลอยเม็ดใหญ่เม็ดเดียวนูนขึ้น.

เข้ายา

ก. เป็นประโยชน์, ใช้การได้, เปรียบกับวัตถุหรือพืชที่ทำยาได้.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ