ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ใช้มือ เท้า หรือสิ่งอื่นตะกุยขึ้นมา.
ก. เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน.
น. เครื่องประดับชนิดหนึ่ง สวมรัดข้อมือ.
น. เรียกอวัยวะส่วนที่อยู่ระหว่างนิ้วมือนิ้วเท้า.
น. ฝ่ามือ. (ป., ส. ปาณิตล).
น. ศัสตราที่พุ่งด้วยมือ เช่น หอก หลาว. (ส.).
ก. ขยุ้มด้วยมือ, ซุ่มซ่ามเข้าไป, กินอย่างตะกละ.
ว. เสียงดังอย่างเสียงเอามือตบสิ่งของ.
ก. เอามือเช็ดน้ำตาที่อาบหน้าอยู่.
(สำ) ว. ไม่ได้อย่างหนึ่งก็ต้องเอาอีกอย่างหนึ่ง, ไม่ยอมกลับมือเปล่า.
ก. เอาฝ่ามือทาบลงแล้วเลื่อนไปหรือมาเป็นต้น.
[-ถะ-, -ถิกะ-] ว. ที่ทำด้วยมือของตนเอง. (ป.).