ผลการค้นหา

มือกลอง* *มือกลอง *มือกลอง*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 566 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มือกลอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หัวดาวหัวเดือน

น. เม็ดตุ่มที่ผุดขึ้นตามตัว มีพิษมาก โดยมากขึ้นที่ฝ่ามือฝ่าเท้าและนิ้วมือนิ้วเท้า.

มือถือสาก ปากถือศีล

(สำ) ว. มักแสดงตัวว่าเป็นคนมีศีลมีธรรม แต่กลับประพฤติชั่ว.

เภริ,เภรี

น. กลอง เช่น อินทเภรี ชัยเภรี, บางทีใช้เป็น ไภรี หรือ ไภริน ก็มี. (ป.).

มฤทิงค์

[มะรึ-] น. ตะโพน, กลองสองหน้าชนิดหนึ่ง. (ส. มฺฤทงฺค; ป. มุทิงฺค).

พิณพาทย์

น. ชื่อเรียกวงดนตรีไทยซึ่งประกอบด้วยเครื่องเป่า คือ ปี่ ผสมกับเครื่องตี ได้แก่ ระนาดและฆ้องวงชนิดต่าง ๆ เป็นหลัก และเครื่องกำกับจังหวะ เช่น ฉิ่ง ฉาบ กรับ โหม่ง ตะโพน กลองทัด กลองแขก และกลองสองหน้า, ปี่พาทย์ ก็เรียก.

มาลัยชายเดียว

น. มาลัยที่มีอุบะห้อยชายเพียงพวงเดียว, มาลัยมือ มาลัยข้อมือ หรือ มาลัยเปีย ก็เรียก.

ไส้ละมาน

น. หนังหรือหวายที่ถักไว้รอบ ๆ ขอบหนังทั้ง ๒ หน้าของกลอง สำหรับให้หนังเรียดร้อยกลับไปกลับมาในระหว่างหนังทั้ง ๒ หน้าจนรอบตัวกลองเพื่อเร่งเสียง.

กำปั้น

น. มือที่กำเข้าให้แน่นเพื่อจะทุบเป็นต้น.

กำหมัด

น. มือที่กำเข้าให้แน่นเพื่อจะชกหรือต่อย.

คุ้ย

ก. ใช้มือ เท้า หรือสิ่งอื่นตะกุยขึ้นมา.

ตะกุย

ก. เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน.

ทองปลายแขน

น. เครื่องประดับชนิดหนึ่ง สวมรัดข้อมือ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด