ค้นเจอ 528 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภาชนะ,ที่ใส่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กล่อง

[กฺล่อง] น. ภาชนะใส่สิ่งของรูปกลมหรือเหลี่ยมมีฝาปิด, สิ่งที่ทำเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเล็ก มีลิ้นชักเข้าออกได้ สำหรับบรรจุไม้ขีดไฟ เรียกว่า กล่องไม้ขีดไฟ, กลักไม้ขีดไฟ ก็เรียก.

จานเชิง

น. ภาชนะกระเบื้องชนิดหนึ่ง ลักษณะแบนกลมคล้ายจาน ยกขอบและมีเชิงอย่างพาน เดิมสั่งทำจากจีน มีทั้งชนิดเขียนลายครามและเขียนสีเบญจรงค์ ใช้ใส่อาหาร.

กระบาย

น. ภาชนะสานรูปคล้ายกระบุงแต่มีขนาดเล็กกว่า ปากกลม ก้นสี่เหลี่ยม.

ตัก

ก. เอาภาชนะช้อนสิ่งของขึ้นจากที่เดิม เช่น ตักนํ้า ตักแกง ตักดิน.

โต๊ะเท้าช้าง

น. ภาชนะโลหะชนิดหนึ่งคล้ายโตก มีขาใหญ่หนาเทอะทะ ๓ ขา.

เนียน

น. เครื่องมือสำหรับกวดลวดเลี่ยมภาชนะ เช่นปากป้านปากถ้วยให้เรียบ.

ย่อเหลี่ยม

ก. ทำให้มุมของเสาหรือภาชนะเช่นผอบ ตะลุ่ม ลึกเข้าไปทางด้านในเป็นมุม ๙๐ องศา.

กระพา

(ถิ่น-อีสาน) น. เครื่องสานชนิดหนึ่ง สำหรับใส่สิ่งของบรรทุกไว้ที่หลังคน มีสายรัดไขว้หน้าอก ใช้อย่างต่างใส่วัว แต่มีอันเดียว.

กล้องสลัด

น. กล้องที่ใช้ใส่อาวุธซัดไป. (พิชัยสงคราม); กล้องส่องทางไกล มีตาเดียว.

ตักบาตร

ก. เอาของใส่บาตรพระ. (เทียบ ข. ฎาก่ ว่า วางลง).

เตียบ

น. ตะลุ่มปากผาย มีฝาครอบ สำหรับใส่ของกิน.

ทำนาบนหลังคน

(สำ) ก. หาผลประโยชน์ใส่ตนโดยขูดรีดผู้อื่น.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ