ค้นเจอ 1,259 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พ.ม.ข."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สวายสอ

น. ชื่อมะม่วงชนิดหนึ่ง. (ข.).

สันลึก

น. ใบตาล. (ข. สฺลึก ว่า ใบไม้).

อางขนาง

[-ขะหฺนาง] ก. อาย, ขวยเขิน. (ข.).

อุลิด

น. แตงโม. (ข. โอวฬึก).

ก ข ไม่กระดิกหู

[โบ อ่านว่า กอข้อ-] (สำ) น. ผู้ที่เรียนหนังสือแล้วไม่รู้ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้.

อเสกขบุคคล,อเสขบุคคล

[อะเสกขะ-, อะเสขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์.

อเสขบุคคล,อเสกขบุคคล

[อะเสขะ-, อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์.

บง

ก. คล้อง, ห่ม, เช่น บงบ่าเฉวียง. (ม. คำหลวง จุลพน). (ข. บงกอ ว่า คล้องคอ).

วิสาข,วิสาข-,วิสาขะ,วิสาขะ,วิสาขา

[วิสาขะ-] น. ชื่อเดือนที่ ๖ แห่งจันทรคติ ตกราวเดือนพฤษภาคม, ถ้าในปีอธิกมาสจะตกราวเดือนมิถุนายน. (ป.).

ขมีขมัน

[ขะหฺมีขะหฺมัน] ว. รีบเร่งในทันทีทันใด. (ข. ขฺมี; ต. ขมัน).

ขัค

[ขัก] น. แรด เช่น พยัคฆขัคศฤงคาล. (สรรพสิทธิ์). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

กำราล

[-ราน] (แบบ) น. เครื่องลาด เช่น นั่งในกำราลไพโรจน์ในนิโครธารามรังเรจน้นน. (ม. คำหลวง ทศพร). (ข. กํราล).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ