ค้นเจอ 796 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พีรชน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กรร

[กัน] (โบ) ก. จับ เช่น กรกรรนฤบดี. (สมุทรโฆษ). (ข. กาน่ ว่า ถือ).

ระมาด

น. แรด. (ข. รมาส).

คุลา

น. ชนชาติต้องสู้และไทยใหญ่, กุลา หรือ กุหล่า ก็ว่า.

ตองเหลือง

น. ชนชาติข่าพวกหนึ่ง, ผีตองเหลือง ก็เรียก.

ผีตองเหลือง

น. ชนชาติข่าพวกหนึ่ง, ตองเหลือง ก็เรียก.

แสก

น. เรียกชนชาติหนึ่งในตระกูลมอญ-เขมร.

จตุรมุข

(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

จุลอุปรากร

น. ละครประเภทหนึ่ง มีดนตรีเป็นส่วนประกอบสำคัญ ดำเนินเรื่องด้วยการร้องเพลงผสมวงดุริยางค์คล้ายอุปรากรแต่มีบทสนทนา เนื้อเรื่องมีความร่าเริงขบขัน และมักจบลงด้วยความสุข. (อ. operetta).

ดุรค,ดุรคะ

[ดุรก, ดุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส. ตุรค ว่า สัตว์ไปเร็ว).

ทรนาว,ทระนาว

[ทอระ-] ว. ระนาว, มากมาย, เช่น พบโพหนึ่งในไพรสณฑ์ สาขานฤมล แลลำทรนาวสาวสาร. (สมุทรโฆษ), งั่วนาวทรนาวเนก กรูดฉุรเฉกจรุงธาร. (ม. คำหลวง จุลพน).

ธนุ,ธนุรญ

(แบบ) น. ธนู. (ป.).

ประติมากร

[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ