ค้นเจอ 2,361 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พระผาสุกะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จิตใจ

น. ใจ, อารมณ์ทางใจ, (ปาก) กะจิตกะใจ.

เอกนัย

[เอกะ-, เอกกะ-] น. นัยอันหนึ่ง, นัยอันเดียวกัน.

เปสุญ,เปสุญ-,เปสุไณย

[-สุน, -สุนยะ-, -ไน] น. ความส่อเสียด. (ป. เปสุญฺ; ส. ไปศุนฺย).

สุญ,สุญ-,สุญญ,สุญญ-

[สุน, สุนยะ-] ว. ว่างเปล่า. (ป. สุญฺ; ส. ศูนฺย).

โคปผกะ

[โคบผะกะ] (แบบ) น. ตาตุ่ม, ข้อเท้า, ราชาศัพท์ว่า พระโคปผกะ. (ป.).

ทับเกษตร

[-กะเสด] น. ส่วนบนของฐานที่รองรับพระพุทธรูปปางประทับนั่ง.

ภูษามาลา

น. ข้าราชการในราชสำนักมีหน้าที่ถวายทรงพระเครื่องใหญ่ ถวายพระกลด ถวายสุกำ ทำสุกำ เปลื้องเครื่องสุกำศพพระบรมศพ พระศพ และเปลื้องเครื่องสุกำศพที่ได้รับพระราชทานโกศ เป็นต้น เรียกว่า เจ้าพนักงานภูษามาลา, โบราณมีหน้าที่ถวายเครื่องต้นด้วย, ในกฎหมายตราสามดวงเรียกแยกเป็น พนักงานพระภูษา พนักงานพระมาลา.

กเบนทร์

[กะ-] (กลอน) ดู [[กบินทร์]]

กรณิการ์

[กะระ-] น. กรรณิการ์.

กรบูร

[กะระบูน] น. การบูร.

กาหลา

ดู กะลา ๒.

ตีเสียว่า

ก. กะเอาว่า, สมมุติว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ