ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. งามสุกใส เช่น รองเรือง.
ว. งามผุดผ่อง เช่น รำไพพรรณ.
ว. สุกใส, งาม. (โดยมากใช้ รังรอง).
น. หญิงงามเมือง. (ป.).
[สะหฺลอย] (กลอน) ว. งาม.
ว. รูปงาม. (ป., ส.).
[ออระ-] น. หญิงงาม.
(สำ) ก. พบหญิงสาวที่ต้องใจเมื่อแก่, ใช้ว่า พบไม้งามเมื่อยามขวานบิ่น ก็มี.
(สำ) น. หญิงสวยที่ไม่บริสุทธิ์.
[สุบพะ-] น. ความงาม, ความดีงาม, ความเจริญ. (ส.; ป. สุภ).
น. หญิงงาม เช่น โฉมสะคราญ. ว. งาม, สวย, เช่น สะคราญตา สะคราญใจ.
น. ลักษณะดี, ลักษณะงาม. ว. มีลักษณะดี, มีลักษณะงาม. (ส. สุลกฺษณ).