ผลการค้นหา

ป่าไม้* *ป่าไม้ *ป่าไม้*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 2,125 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ป่าไม้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เรี้ยวรก

ว. รกมาก เช่น ป่าเรี้ยวรก, รกเรี้ยว ก็ว่า.

วนานต์

น. ชายป่า. (ป., ส.).

หักร้างถางพง

ก. ฟันป่าพงลงให้เตียน.

นฬ,นฬ-,นฬะ

[นะละ-] น. ไม้อ้อ, ไม้รวก, ไม้ไผ่. (ป.).

เกี่ยวแฝกมุงป่า

(สำ) ก. ทำอะไรเกินกำลังความสามารถของตัว.

บุกป่าฝ่าดง

(สำ) ก. พยายามต่อสู้อุปสรรคต่าง ๆ.

อารัญญิก,อารัณยกะ,อารัณยกะ

[-รันยิก, -รันยะกะ] ว. เกี่ยวกับป่า, เกิดในป่า, มีในป่า. (ป. อารญฺก; ส. อารณฺยก).

พนโคจร

[พะนะโคจอน] น. ชาวป่า, พรานป่า. (ส. วนโคจร).

พนวาสี

[พะนะ-] น. ผู้อยู่ป่า, ฤษี. ว. ซึ่งอยู่ในป่า. (ป., ส. วนวาสี).

สิงสาราสัตว์

น. สัตว์ต่าง ๆ มักหมายถึงสัตว์ป่า เช่น ในป่าใหญ่มีสิงสาราสัตว์นานาชนิด.

ขลาย

[ขฺลาย] น. ชื่อไม้ต้นขนาดย่อมถึงขนาดกลาง ขึ้นอยู่ตามป่าตํ่าทางภาคกลางของไทย ไม้ใช้ทำฟืนกันมาก เช่น คุดคุยขลู่ขลาย. (สมุทรโฆษ).

พง

น. ดงหญ้าหรือดงไม้ที่เป็นหมู่ ๆ หรือที่รก ๆ เช่น ป่าดงพงพี รกเป็นพง.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด