ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 735 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปักข,ปักข-,ปักข์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุลิด

น. แตงโม. (ข. โอวฬึก).

ขมีขมัน

[ขะหฺมีขะหฺมัน] ว. รีบเร่งในทันทีทันใด. (ข. ขฺมี; ต. ขมัน).

ขัค

[ขัก] น. แรด เช่น พยัคฆขัคศฤงคาล. (สรรพสิทธิ์). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

ปักษกษัย

[ปักสะกะไส] น. การสิ้นปักษ์.

ปักษธร

[ปักสะทอน] น. นก; พระจันทร์.

ปักษานดร

[ปักสานดอน] น. ฝ่ายอื่น, อีกฝ่ายหนึ่ง.

ปัคหะ

[ปักคะ-] (แบบ) น. ประเคราะห์, การยกย่อง. (ป. ปคฺคห).

ระเนียด

น. รั้วที่ปักเสารายตลอดไป, เสาค่าย.

หัวรอ

(โบ) น. หลักปักกันกระแสน้ำ. (ดู รอ).

ขัค

(แบบ) น. ขรรค์ เช่น สุรขัคอนันต์. (สมุทรโฆษ). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

เฉลว

[ฉะเหฺลว] น. เครื่องจักสานชนิดหนึ่ง ทำด้วยตอกหักขัดกันเป็นมุม ๆ ตั้งแต่ ๕ มุมขึ้นไป สำหรับปักหม้อยา ปักเป็นเครื่องหมายที่สิ่งของซึ่งจะขาย ปักบอกเขต หรือปักบอกเขตด่านเสียค่าขนอน, ฉลิว หรือ ตาเหลว ก็ว่า.

กัลเอา

[กัน-] ว. กรรเอา, กลมกล่อม. (ข. กฺรเอา).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด