ผลการค้นหา

ปะดาบ,ฟันดาบ* *ปะดาบ,ฟันดาบ *ปะดาบ,ฟันดาบ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 435 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปะดาบ,ฟันดาบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุปเท่ห์

[อุปะเท่, อุบปะเท่] น. อุบายดำเนินการ, วิธีดำเนินการ. (ส. อุปเทศ; ป. อุปเทส).

อุปสมบัน,อุปสัมบัน

[อุปะ-, อุบปะ-] น. ผู้อุปสมบทแล้ว, ภิกษุ, คู่กับ อนุปสัมบัน ได้แก่ผู้ที่ไม่ได้อุปสมบท คือ สามเณรและคฤหัสถ์. (ป. อุปสมฺปนฺน).

ฌาปน,ฌาปน-

[ชาปะนะ-] น. การเผาศพ, การปลงศพ. (ป.).

ธโนปจัย

[ทะโนปะไจ] (แบบ) น. การสะสมทรัพย์. (ส.).

บุษปราค

[บุดสะปะราก] น. บุษย์นํ้าทอง.

ปฐมวัย

[ปะถมมะไว] น. วัยต้น. (ป.).

ปรศุ

[ปะระสุ] น. ขวาน. (ส.; ป. ผรสุ).

ปรักมะ

[ปะรักกะ-] น. ความเพียร, ความบากบั่น. (ป. ปรกฺกม).

ปราภพ

[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).

ปริคณห์

[ปะริคน] น. บริคณห์. (ป. ปริคหณ).

ปริปันถ์

[ปะริ-] น. อันตราย, อันตรายในทางเปลี่ยว. (ป., ส.).

ปริพนธ์

[ปะริ-] ก. ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง. (ป. ปริพนฺธ).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด