ค้นเจอ 5,740 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปวัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปวิธ

[ปะวิด] ก. บพิธ. (ป. ป + วิ + ธา).

ปัจถรณ์

[ปัดจะถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป. ปจฺจตฺถรณ).

ประทบ

(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).

ประโปรย

[-โปฺรย] ก. ทำน้ำให้กระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ประโปรยน้ำจากพระสุหร่าย.

ประไหมสุหรี

น. ตำแหน่งพระมเหสีที่ ๑ หรืออัครมเหสีของกษัตริย์ชวาในวงศ์อสัญแดหวา.

ปริกัลปมาลา

น. ระเบียบกริยาในไวยากรณ์ที่บอกความคาดหมาย ความกำหนด. (ส.).

เปรี้ยงปร้าง

ว. โผงผาง.

กาศยป

[[ครุฑ]], บุตรของฤษี กัศยป และ นางวินตา

คำนาม

ประสิทธิ,ประสิทธิ-,ประสิทธิ์

[ปฺระสิดทิ-, ปฺระสิด] น. ความสำเร็จ. ก. ทำให้สำเร็จ. (ส. ปฺรสิทฺธิ).

ปวัตน,ปวัตน-,ปวัตน์

[ปะวัดตะนะ-, ปะวัด] น. ความเป็นไป. (ป.).

ปสันน,ปสันน-,ปสันนะ

[ปะสันนะ] (แบบ) ก. เลื่อมใส. (ป.).

อาปณ,อาปณ-,อาปณะ

[-ปะนะ-] น. ตลาด, ร้านขายของ. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ