ค้นเจอ 6,114 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประวิทย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ธรณ,ธรณะ

[ทอน, ทอระนะ] (แบบ) น. การถือไว้, การทรงไว้, การยึดไว้. (ป., ส.).

ปัณรส,ปัณรส-

[ปันนะระสะ-] ว. สิบห้า. (ป. ปณฺณรส).

ปาร,ปาร-

[ปาระ-] น. ฝั่ง, ฝั่งตรงข้าม; ที่สุด; นิพพาน. (ป., ส.).

พรมนิ้ว

ก. ประนิ้วรัวที่เครื่องดนตรีบางชนิด มีซอและขลุ่ยเป็นต้น.

มยุร,มยุร-,มยุระ

[มะยุระ-] น. นกยูง, ใช้ว่า มยูร ก็มี. (ป., ส. มยูร).

มรคา

[มอระคา] น. ทาง, ช่อง, ถนน. (ส. มารฺค; ป. มคฺค).

วรณะ

[วะระนะ] น. ป้อม, กำแพง, ที่ป้องกัน; การป้องกัน. (ป., ส.).

สรพะ

[สะระพะ] ว. เสียงดัง, เอ็ดอึง. (ป.; ส. ศรว).

สัมพัจฉร,สัมพัจฉร-

[สำพัดฉะระ-] น. ปี. (ป. สํวจฺฉร; ส. สํวตฺสร).

หระ

[หะระ] น. ชื่อพระอิศวร. (ป., ส. หร ว่า นำไป).

อุตดร,อุตร,อุตร-

[อุดดอน, อุดตะระ-] น. อุดร. (ป., ส. อุตฺตร).

มรณ,มรณ-,มรณ์,มรณะ

[มอระนะ-, มะระนะ-, มอน, มอระนะ] น. ความตาย, การตาย. (ป., ส.). ก. ตาย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ