ค้นเจอ 6,203 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประติภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประติศรัพ

[ปฺระติสับ] น. ปฏิสวะ. (ส.; ป. ปฏิสฺสว).

ปสูติ

[ปะสูด] น. ประสูติ. (ป.; ส. ปฺรสูติ).

สุติ

น. การได้ยินได้ฟัง; ขนบธรรมเนียม; เสียง. (ป.; ส. ศฺรูติ).

อัปฏิภาค

[อับปะติพาก] ว. ไม่มีเปรียบ, เทียบไม่ได้. (ป. อปฺปฏิภาค).

ชวร,ชวระ

[ชวน, ชะวะระ] (แบบ) น. ไข้, ความไข้. ก. เป็นไข้, ป่วย. (ส.; ป. ชร).

ศิรประภา

น. รัศมีที่พวยพุ่งขึ้นจากศีรษะของผู้ศักดิ์สิทธิ์และพระพุทธรูป. (ส.; ป. สิรปภา).

มยุรคติ

[มะยุระคะติ] น. ท่าทางของนกยูง. (ส. มยูรคติ).

รุทระ

[รุดทฺระ] ว. น่ากลัวยิ่งนัก. น. เทวดาหมู่หนึ่งมี ๑๑ องค์ รวมเรียกว่า เอกาทศรุทร, ชื่อเทพสำคัญองค์หนึ่งในพระเวท ซึ่งพวกฮินดูถือว่าเป็นองค์เดียวกับพระศิวะ. (ส.; ป. รุทฺท).

ชาคระ

[ชาคะระ] (แบบ) น. ความเพียร, ความตื่นอยู่. (ป., ส.).

ทุกร,ทุกร-

[ทุกกะระ-] (แบบ) น. สิ่งที่ทำได้ยาก. (ป. ทุกฺกร).

นาคสังวัจฉระ

[นากคะสังวัดฉะระ] น. ปีมะโรง. (ป.).

ปรศุ

[ปะระสุ] น. ขวาน. (ส.; ป. ผรสุ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ