ค้นเจอ 5,764 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปพนวัจน์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประดาป

น. ความร้อน, ความร้อนใจ, ความร้อนรน; อำนาจ, ความเป็นใหญ่, เกียรติยศ. (ส. ปฺรตาป; ป. ปตาป).

จลนพลศาสตร์

[จะละนะพนละ-, จนละนะพนละ-] น. สาขาหนึ่งของพลศาสตร์ ว่าด้วยการเคลื่อนที่ของเทหวัตถุที่เป็นของแข็ง และแรงที่ก่อให้เกิดการเคลื่อนที่นั้นด้วย. (อ. kinetics).

ประบาต

น. เหว. ก. ตกลงไป, ตกไป. (ส. ปฺรปตน; ปปตน).

อมตบท

น. ทางพระนิพพาน. (ป. อมตปท; ส. อมฺฤตปท).

ชมไช

(กลอน) ก. ชื่นชมยินดี, รื่นเริง, เช่น พนคณนกหคชมไช. (ม. คำหลวง มหาพน).

พลความ

[พนละ-] น. ข้อความที่ไม่ใช่ส่วนสำคัญของเรื่อง, ตรงข้ามกับ ใจความ.

พลตระเวน

[พน-] (โบ) น. พลตำรวจพระนครบาลผู้ตรวจตราเหตุการณ์.

พลเทพ

[พนละ-] น. ชื่อตำแหน่งจตุสดมภ์ตำแหน่งหนึ่ง คือ เสนาบดีฝ่ายเกษตร.

พลร่ม

[พน-] น. หน่วยทหารหรือตำรวจที่ได้รับการฝึกให้กระโดดร่มชูชีพจากเครื่องบินหรือเฮลิคอปเตอร์.

พลวัต

[พนละ-] ว. ซึ่งเกี่ยวข้องกับแรง, ซึ่งเกี่ยวข้องกับผลของแรงเช่นการเคลื่อนที่. (อ. dynamic).

พนัส,พนัส-

[พะนัด, พะนัดสะ-] น. ป่า, พง, ดง. (มาจาก พน แต่เพิ่มตัว ส เพื่อความสะดวกในการสนธิ). (ส. วนสฺ; ป. วน).

บพิธ

[บอพิด] ก. แต่ง, สร้าง. (ป. ป + วิ + ธา).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ