ค้นเจอ 419 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุญนิสา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิศากร

น. พระจันทร์. (ส.; ป. นิสากร).

บุญญาภิสังขาร

น. สภาพที่บุญตกแต่ง. (ป. ปุญฺาภิสงฺขาร).

ทศ,ทศ,ทศา

[ทด, ทะสา] (แบบ) น. ชายผ้า, ชายครุย. (ส.).

ศาฎก

[-ดก] น. ผ้า. (ส. ศาฏก; ป. สาฏก).

สาม,สาม-,สาม-

[สามะ-, สามมะ-] น. บทสรรเสริญ; การสรรเสริญ. (ส.).

หรรษ,หรรษ-,หรรษา

[หันสะ-, หันสา] น. ความรื่นเริง, ความยินดี. (ส. หรฺษ).

นิยยานิก,นิยยานิก-

[นิยะยานิกะ-] (แบบ) ว. ที่นำออกไปจากทุกข์ เช่น นิยยานิกธรรม คือ ธรรมที่นำสัตว์ออกจากทุกข์. (ป., ส. นิรฺยาณิก).

กุศล

[-สน] น. สิ่งที่ดีที่ชอบ, บุญ. ว. ฉลาด. (ส.; ป. กุสล).

ทักขิโณทก

น. นํ้าที่หลั่งในเวลาทำทานเพื่ออุทิศผลให้แก่ผู้ตาย, นํ้าที่หลั่งลงเป็นการแสดงว่ามอบให้เป็นสิทธิ์ขาด, นํ้ากรวด คือ นํ้าที่ใช้แทนสิ่งของที่ให้ซึ่งใหญ่โตหรือไม่มีรูปที่จะหยิบยกให้ได้ เช่นวัด ศาลา บุญกุศล เป็นต้น. (ป.).

ทิด

น. คำนำหน้าชื่อผู้ที่สึกจากพระ เช่น ทิดบุญ ทิดเกิด.

เนรคุณ

[-ระคุน] ว. อกตัญญูไม่รู้คุณ, ไม่สำนึกถึงบุญคุณ. (แผลงมาจาก นิรคุณ).

บันดาล

ก. ให้เกิดมีขึ้นเป็นขึ้นด้วยแรงอำนาจของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น บุญบันดาล บันดาลโทสะ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ