ค้นเจอ 150 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุษบา

[บุดสะ-] (กลอน) น. ดอกไม้.

บุษบากร

ว. อันเต็มไปด้วยดอกไม้. (ส. ปุษฺปากร).

บุษบาคม

น. ฤดูดอกไม้. (ส.).

บุษบาบัณ

น. ตลาดดอกไม้. (ส.).

บุษบามินตรา

[บุดสะบามินตฺรา] น. พุทธรักษา. (ช.).

บุษบารักร้อย

น. ชื่อกลบทอย่างหนึ่ง.

บุษป,บุษป-,บุษปะ

[บุดสะปะ] น. ดอกไม้. (ส.).

บุษปราค

[บุดสะปะราก] น. บุษย์นํ้าทอง.

บุษย,บุษย-,บุษย์,บุษยะ,ปุษยะ,ปุสสะ

[บุดสะยะ-, บุด, บุดสะยะ, ปุดสะยะ, ปุดสะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๘ มี ๕ ดวง เห็นเป็นรูปปุยฝ้าย พวงดอกไม้ ดอกบัว หรือ โลง, ดาวปุยฝ้าย ดาวพวงดอกไม้ ดาวดอกบัว ดาวโลง ดาวปู ดาวสมอสำเภา หรือ ดาวสิธยะ ก็เรียก. (ส. ปุษฺย; ป. ปุสฺส); แก้วสีขาว; บัว.

บุษย์น้ำทอง

ดู บุษบราค.

บุษยมาส

น. เดือนอันมีพระจันทร์เพ็ญเสวยนักษัตรบุษยะ คือ เดือนยี่ ตกในราวมกราคม. (ส.).

บุษยสนาน

น. พิธีอาบนํ้าเมื่อพระจันทร์กำลังผ่านหมู่ดาวบุษยะ, บุษยาภิเษก ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ