ผลการค้นหา

ทุติยะ* *ทุติยะ *ทุติยะ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 468 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วดี

น. รั้ว, กำแพง. (ป. วติ; ส. วฺฤติ).

มธุร,มธุร-,มธุระ

[มะทุระ-] น. อ้อยแดง; ความหวาน, ความไพเราะ. ว. หวาน, ไพเราะ. (ป., ส.).

โลกวิทู

[โลกะ-] น. “ผู้รู้แจ้งซึ่งโลก” คือ พระพุทธเจ้า. (ป.; ส. โลก + วิทุ).

ชย,ชย-

[ชะยะ] น. การชนะ. (ป., ส.). (ดู ชัย).

ชัย,ชัย-

[ไช, ไชยะ-] น. การชนะ, ความชนะ. (ป., ส.).

ชัยภูมิ

[ไชยะพูม] น. ทำเลที่เหมาะ. (ป., ส.).

ไถย,ไถย-

[ไถยะ-] น. ความเป็นขโมย เช่น ไถยจิต. (ป. เถยฺย).

ทักขิไณยบุคคล

[-ไนยะ-] น. บุคคลผู้ควรรับทักษิณา. (ป.).

นัยนา

[ไนยะ-] (กลอน) น. ดวงตา. (ป., ส. นยน).

นิยยานะ

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

ปริย,ปริย-

[ปฺริยะ-] ว. ที่รัก. (ส. ปฺริย; ป. ปิย).

ปริยรณ

[ปฺริยะรน] น. ผู้ชอบรบ. (ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด