ค้นเจอ 863 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตี 4"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เถาะ

น. ชื่อปีที่ ๔ ของรอบปีนักษัตร มีกระต่ายเป็นเครื่องหมาย.

พรหมพักตร์

น. ยอดเครื่องสูงหรือยอดสิ่งก่อสร้างที่เป็นหน้าพรหม ๔ ด้าน.

มหาภูต

น. ธาตุทั้ง ๔ คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม. (ป., ส.).

ลิกู

น. ตำแหน่งพระมเหสีที่ ๔ ของกษัตริย์ชวาในวงศ์อสัญแดหวา.

ศูทร

[สูด] น. วรรณะที่ ๔ ของสังคมฮินดู. (ส.; ป. สุทฺท).

ไส

(โบ) น. เรียกลูกชายคนที่ ๔ ว่า ลูกไส.

กำมือ

น. มือที่กำเข้า; ปริมาณของเต็มมือที่กำเข้า; กำ ก็ว่า; มาตราตวงตามวิธีประเพณีของไทยโบราณ ๔ หยิบมือ = ๑ กำมือ ๔ กำมือ = ๑ ฟายมือ และอีกแบบหนึ่ง ๔ ใจมือ = ๑ กำมือ ๘ กำมือ = ๑ จังออน.

ฆ้องชัย

น. ฆ้องขนาดใหญ่ สมัยโบราณใช้ตีเป็นสัญญาณในกองทัพ ในปัจจุบันใช้ตีในงานพิธีมงคลต่าง ๆ, ฆ้องหุ่ย ก็เรียก.

เกราะ

[เกฺราะ] น. เครื่องสัญญาณทำด้วยไม้ ใช้ตีหรือสั่นให้ดัง.

เข่น

ก. ทุบหรือตีอย่างแรงเพื่อให้แบนเป็นต้น เช่น เข่นมีด.

ดุริยางค,ดุริยางค-,ดุริยางค์

น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย + องฺค).

ตฤตีย,ตฤตีย-,ตฤตียะ

[ตฺริตียะ-] (แบบ) ว. ที่ ๓. (ส.; ป. ตติย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ