ค้นเจอ 576 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตี แตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฆาฏ

(โบ; เลิก) น. การฆ่า, การทำลาย. ก. ตี.

จ่ากลอง

น. คนตีกลองนำกลองชนะ.

ซ้ำ

ว. มีหรือทำอย่างเดียวกันอีกครั้งหนึ่งหรือหลาย ๆ ครั้ง เช่น พูดซํ้า ตีซํ้า.

ป้าบ,ป๊าบ

ว. เสียงอย่างเสียงตีด้วยไม้แบน ๆ.

เผื่อเหนียว

(ปาก) ว. ลักษณะที่ทำไว้มากกว่าที่ต้องการ เช่น ตีเผื่อเหนียว.

เรียงพิมพ์

ก. เอาตัวพิมพ์มาเรียงตามต้นฉบับเพื่อตีพิมพ์.

หตะ

[หะ-] ก. ตี, ฆ่า, ทำลาย. (ป., ส.).

เอ๋ง

ว. เสียงอย่างเสียงหมาร้องเมื่อถูกตีเป็นต้น.

ทะเทียด

น. กลองแขกมี ๒ หน้า หน้าหนึ่งใช้มือตี อีกหน้าหนึ่งใช้ไม้ตี ใช้ในกระบวนแห่.

ละบัด

ก. ลัด, ผลิ, แตกใบอ่อน, แตกขนอ่อน. ว. พึ่งลัด, พึ่งผลิ, อ่อน. (โดยมากใช้ ระบัด).

ข้าวตอก

น. ข้าวเปลือกข้าวเจ้าที่เอามาคั่วให้แตกบานเป็นดอก.

ญาติเภท

[ยาติเพด] (แบบ) น. การแตกระหว่างญาติ. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ