ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มะระนาน] ว. จนกว่าจะตาย. (ส.).
น. “เจ้าแห่งความตาย” คือ พญายม. (ป.).
น. ไม้ที่ยืนต้นตายเองเป็นแถว ๆ.
ก. ต้องโทษโดยยิงให้ตายเพราะความผิดร้ายแรง.
ก. กระทำการใด ๆ ที่เสี่ยงต่อความตาย.
น. ทุกข์ที่ต้องเวียนว่ายตายเกิด.
ก. ตาย เช่น บิดามารดาเขาสิ้นชีวิตไปนานแล้ว.
ก. ตาย, ขาดใจ สิ้นใจ สิ้นลม หรือ หมดอายุ ก็ว่า.
[-ดก] น. ความตาย. (ป., ส. อนฺตก).
(สำ) ว. แพ้เร็ว, ยุติเร็ว, ใช้สั้น ๆ ว่า ตกม้าตาย ก็มี.
(สำ) น. หนุ่มบริสุทธิ์ได้แม่ม่ายอายุมากเป็นภรรยา.
(กฎ) น. ผู้ที่ได้อยู่ในความอุปการะของผู้ตายตลอดมาโดยจำเป็นต้องมีอุปการะ และความตายของผู้นั้นทำให้ได้รับความเดือดร้อนเพราะขาดความอุปการะ.